KLASA F3L – SZYBOWCE TERMICZNE STEROWANE RADIOWO RES

Regulamin FAI dla modeli F3L na podstawie oryginału

F3L.1. Zasady ogólne

Znany również jako F3 RES (Rudder, Elevator, Spoiler), F3L to klasa szybowców termicznych sterowanych radiowo. Modele mają
maksymalną rozpiętość dwóch (2) metrów; są głównie zbudowane z drewna; i są sterowane tylko za pomocą steru kierunku, steru
wysokości i spoilera(ów). Do startu używa się gumowej liny i holu. Ze względu na ograniczenia dotyczące konstrukcji i
wyposażenia, F3L zapewnia niedrogie wprowadzenie do zawodów R/C, które jest osiągalne dla każdego o przeciętnych
umiejętnościach.

Jednym z kluczowych aspektów tej klasy jest inspirowanie młodych modelarzy i integrowanie ich ze sportem. Poniższe zasady
należy rozumieć i interpretować z uwzględnieniem tego.

F3L.2. Definicja szybowca sterowanego radiem

Model szybowca, który nie jest wyposażony w urządzenie napędowe i w którym siła nośna jest generowana przez siły
aerodynamiczne działające na powierzchnie pozostające nieruchome. Model musi być kontrolowany przez zawodnika znajdującego się na ziemi za pomocą sterowania radiowego.

F3L.3. Specyfikacje modeli szybowców termicznych sterowanych radiowo RES – F3L

Model składa się zazwyczaj ze skrzydeł, kadłuba i stateczników. Modele latającego skrzydła, które nie mają kadłuba i steru kierunku lub statecznika, lub żadnego z tych elementów, są również dozwolone, jeśli mają tylko dwie (2) powierzchnie sterujące. Każda z tych powierzchni musi być uruchamiana tylko przez jeden serwo.

F3L.3.1 Model jest zbudowany głównie z części drewnianych. Dozwolone są następujące metody:

1. Skrzydła zbudowane z żeber, otwarte lub pokryte drewnem, skrzydła typu „D-box”, skrzydła z litego drewna lub kombinacja litego drewna i żeber.
2. Wszystkie części muszą być wykonane z drewna, z wyjątkiem krawędzi natarcia, dźwigarów i łączników paneli skrzydła.
3. Powierzchnia skrzydeł może być pokryta folią, jedwabiem, papierem lub tkaniną poliestrową
   • Dane techniczne a) do c) dotyczą również stateczników
4. Odległość między tylną krawędzią spoilera a krawędzią spływu musi wynosić co najmniej 5cm. Spojlery mogą być napędzane jednym lub dwoma serwami.
5. Kadłub musi być wykonany w całości z drewna lub z belką ogonową wykonaną z włókna szklanego/węglowego/kevlarowego. Rura/profil nie może w kadłubie sięgać dalej niż do połowy cięciwy skrzydła.
6. Drewniana powierzchnia kadłuba może być pokryta włóknem szklanym/węglowym/kevlarem, ale nie więcej niż maksymalnie 1/3 całkowitej powierzchni. Powierzchnia może być zabezpieczona lakierem lub jak opisano w punkcie c).
7. Zawiasy i dźwigienki sterujące są wyłączone z ograniczeń materiałowych.
8. Hak holowniczy nie może być większy niż 5 mm szerokości czołowej i 15 mm wysokości czołowej. Może być regulowany, ale nie przez radio. Zwolnienie nie może być również wykonywane przez radio.

F3L.3.2 Niedozwolone jest używanie:

1. form pozytywowych lub negatywowych do budowy kadłuba lub skrzydeł albo do obróbki powierzchni.
2. stałe lub chowane urządzenie zatrzymujące (tj. śruba, ząbkowata wypustka itp.) w celu spowolnienia modelu na ziemi podczas lądowania. Spód modelu nie może mieć żadnych wypustek poza hakiem holowniczym (patrz F3L.3.1.h) i połączeniami sterowania powierzchniowego.
3. nos kadłuba o promieniu mniejszym niż 5 mm.
4. balast, który nie jest przewożony wewnątrz modelu i nie jest solidnie zamocowany w jego wnętrzu.
5. wszelkie dane telemetryczne z wyjątkiem siły sygnału radiowego, temperatury odbiornika i napięcia baterii. Nie dopuszcza się stosowania wariometru.
6. wszelkie środki komunikacji telekomunikacyjnej pomiędzy zawodnikiem a pomocnikami, w tym telefony komórkowe lub krótkofalówki.

F3L.4. Opis konkursu

1. W  zawodach  odbędą  się  co  najmniej  cztery  (4)  rundy  kwalifikacyjne.  W  każdej  rundzie  kwalifikacyjnej  zawodnicy  zostaną  podzieleni  na  grupy.  Wyniki  każdej  grupy  lotów  zostaną  znormalizowane  w  celu  uzyskania porównywalnych  wyników  między  grupami.  Najwyższemu  wynikowi w  każdej  grupie  lotów zostanie  przypisane  1000  punktów,  a  pozostałe  wyniki  w  tej  grupie  będą  proporcjonalne  do  wyniku lotu  każdego  zawodnika  w  stosunku  do  najwyższego  wyniku  lotu  w  tej  grupie.  Jeśli  odbędą  się więcej  niż  cztery  (4)  rundy  kwalifikacyjne,  wówczas  najniższy  wynik  zostanie  odrzucony  przed  ustaleniem  wyniku  łącznego.  Wielkość  grupy  w  „Fly-Off”  będzie  taka  sama  jak  wielkość  grupy  w  rundach  wstępnych.  Zawodnicy  z  najwyższymi  łącznymi  znormalizowanymi  wynikami  z  rund  kwalifikacyjnych  będą  rywalizować  w  „Fly-off”  (minimum  2  rundy),  aby  ustalić  klasyfikację  końcową.
2. Zawodnik  może  użyć  trzech  (3)  modeli  w  konkursie.  Zawodnik  może  zmienić  modele  w  dowolnym  momencie,  ale  w  ramach  rundy  tylko  wtedy,  gdy  początkowo  użyty  model  znajdzie  się  w  promieniu  15  metrów  od  wyznaczonego  miejsca  lądowania.
3. Zawodnik  może  skorzystać  z  pomocy  maksymalnie  trzech  (3)  pomocników.  Mają  oni  pomagać  mu  w  wystrzeliwaniu  i  odzyskiwaniu  modelu,  informować  go  o  warunkach  pogodowych  i  czasie  lotu  oraz  zarządzać  holem startowym  (patrz  F3L.7).  Przynajmniej  jeden  pomocnik  musi  stale  dbać  o  to,  aby  przydzielony  pilotowi  hol startowy  nie  kolidował  z  holem startowym  kogokolwiek  innego.  Musi  on  również  natychmiast  odzyskiwać  i  odkładać hol startowy  na  przydzieloną  mu  pozycję.
4. W  warunkach  bocznego  wiatru  Dyrektor  Zawodów  może  zarządzić,  że  pierwszy  wystartuje  zawodnik  znajdujący  się  najdalej  z  wiatrem,  itd.,  tak  aby  szybkie  starty  nie  kolidowały  ze  sobą  podczas  startu.
5. Organizator  powinien  mieć  dostępnego  oficjalnego  sędziego/sędziego(ów)  pomiaru  czasu.  Jeśli  nie  jest  to  możliwe,  pomocnik  pilota  może  pełnić  rolę  sędziego  czasu,  a  co  najmniej  jeden  oficjalny  nadzorujący  sędzia  czasu  będzie  regularnie  sprawdzał  czasy  lotu.  Odchylenia  większe  niż  trzy  (3)  sekundy  na  korzyść  uczestnika  będą  skutkować  lotem  z  zerowym  wynikiem  w  danej  rundzie.
6. Oficjalny  sędzia  punktowy  zawsze  mierzy  lądowanie  (aby  uzyskać  punkty  bonusowe  za  lądowanie).

F3L.5.Miejsce do latania

1. Zawody  muszą  odbywać  się  na  terenie  o  w  miarę  równym  terenie,  który  zminimalizuje możliwość  szybowania  po  zboczach  i  falach.
2. Miejsce  do  latania  musi  mieć  linię  startu  prostopadłą  do  kierunku  wiatru,  która  ma  oznaczone  punkty  startowe  dla  każdego  zawodnika,  oddalone  od  siebie  o  co  najmniej  osiem  (8)  metrów.  W  odległości  150  metrów  od  wiatru  musi  być  linia,  na  której  są  ustalone hole startowe  (możliwe  wyjątki  patrz  F3L.7  d)  i  e)).  Punkty  mocowania holi startowych  mają  takie  same  odstępy  jak  punkty  startowe.
3. Miejsca  lądowania  zlokalizowane  są  w  odległości  co  najmniej  piętnastu  (15)  metrów  w  dół  od  każdego  miejsca  startu.
4. Miejsca  lądowania  i  startu  muszą  być  zawsze  oznaczone.  Taśma  lub  sznurek  przymocowany  do  miejsca  lądowania  zmierzy  odległość  między  nosem  kadłuba  a  miejscem  lądowania.
5. Dyrektor  Konkursu  ustala  strefę  lądowania.  Lądowanie  poza  strefą  skutkuje zerowym  wynikiem  w  tej  rundzie  (patrz  także  F3L.11.2).

F3L.6.Przerwy

1. Dyrektor  zawodów  ma  prawo  przerwać  zawody  lub  zmienić  miejsce  startu gdy  kierunek  wiatru  zmienia  się  zbyt  mocno  lub  staje  się  wiatrem  tylnym.
2. Konkurs  zostanie  przerwany  przez  Dyrektora  Zawodów,  jeżeli  wiatr  będzie  nieprzerwanie  silniejszy  niż  osiem  (8)  m/s  mierzony  na  wysokości  dwóch  (2)  metrów  nad  ziemią  na  linii  startu  (linii  lotu)  przez  co  najmniej  jedną  minutę.

F3L.7.Starty

1. Organizator  zapewnia  i  ustawia  identyczne  hole startowe.
2. Hol startowy  składa  się  z  gumowej  rurki  o  długości  15  ±  0,2  metra,  nylonowej  liny  holowniczej  o  długości  100  ±  1  metra, o  średnicy  co  najmniej  0,7  mm  i  przymocowanym  proporczykiem.
3. Siła  naciągu  rurki  gumowej  nie  może  przekraczać  czterdziestu  niutonów  (4  kgf)  w  przypadku  rozciągnięcia  jej  do  długości  45  metrów.
4. Różnica w sile naciągu wszystkich gumowych rurek używanych w zawodach musi być mniejsza niż cztery niutony (0,4 kgf). Minimalna siła naciągu, jeśli jest naciągnięta na 45 metrów, nie może być mniejsza niż 27,5 niutonów (2,75 kgf).
5. W miejscach do latania, które nie pomieszczą całkowitej odległości startu wynoszącej 150 metrów, organizator może skrócić liny holownicze. Może on uwzględnić odpowiednią redukcję czasu pracy i czasu lotu. Wstępny biuletyn informacyjny o konkursie musi zawierać wszelkie przewidywane zmiany w całkowitym czasie trwania zawodów i/lub czasie pracy wynikające z ograniczeń miejsca.

F3L.8.Loty

1. Zawodnik ma prawo do wykonania co najmniej czterech (4) lotów oficjalnych.
2. Zawodnikowi przysługuje nieograniczona liczba prób w czasie trwania konkursu (zgodnie z definicją F3L.11.1)
3. Oficjalna próba rozpoczyna się w momencie, gdy model opuści rękę zawodnika lub jego pomocnika z napiętego holu startowego.
4. W przypadku prób wielokrotnych, oficjalnym wynikiem będzie wynik ostatniego lotu.

F3L.9.Ponowne Loty

Zawodnikowi przysługuje nowy wymiar czasu startowy, jeżeli:

1. jego model w locie lub w trakcie startu zderzy się z innym modelem w locie lub w trakcie uruchamiania.
2. lina holownicza (inna niż jego własna) nie została podniesiona po starcie i blokuje (zakrywa) jego własną linię holowniczą
3. jego lot jest utrudniony lub przerwany z powodu zdarzenia od niego niezależnego.

Aby ubiegać się o powtórzenie lotu ze względu na warunki określone powyżej, zawodnik musi upewnić się, że oficjalny(i)
sędzia(owie) czasu odnotowali(li) zakłócenie i wylądować modelem tak szybko, jak to możliwe po zakończeniu zawodów.

Należy pamiętać, że jeżeli zawodnik kontynuuje start lub lot po tym, jak tego typu zakłócenia wpłynęły na jego lot, lub
ponawia start po usunięciu zakłóceń, uznaje się, że zrzekł się prawa do nowego czasu startowego.

F3L.10.Lądowania

1. Przed każdym lotem każdemu zawodnikowi zostanie przydzielone miejsce do lądowania odpowiadające przydzielonemu mu miejscu startu. Zawodnik jest odpowiedzialny za wykorzystanie właściwego przydzielonego miejsca do lądowania.
2. Podczas procesu lądowania tylko pilot i jeden z jego pomocników mogą znajdować się w odległości 10 metrów od miejsca lądowania. Każdy inny pomocnik i osoba mierząca czas muszą pozostać na przydzielonym im miejscu startu
3. Po lądowaniu zawodnicy mogą odzyskać swój model samolotu przed końcem czasu startowego, pod warunkiem, że nie przeszkadzają innym zawodnikom ani modelom szybowców w swojej grupie. Model odzyskany w ten sposób może zostać ponownie wystrzelony w trakcie czasu startowego. Nie rejestruje się żadnego wyniku lądowania dla modelu, który został dotknięty przed oceną lądowania.
4. Po lądowaniu nos modelu nie może być wbity w ziemię. Lądowanie jest punktowane zero, jeśli nos wbija się w ziemię, a ogon modelu jest wysoko nad ziemią.

F3L.11.Punktacja

Wynik lotu dla każdej rundy składa się z czasu lotu i punktów bonusowych za lądowanie.

F3L.11.1 Punktacja czasu lotu

Czas próby będzie mierzony od momentu wyczepienia z holu startowego do:

1. w momencie pierwszego zetknięcia modelu z ziemią; lub
2. zakończenie czasu startowego grupy.

Maksymalny czas lotu wynosi sześć (6) minut (360 s) w ciągu dziewięciu (9) minut (540 s) czasu startowego. Jeśli lot jest dłuższy niż
sześć (6) minut (360 s), czas przekroczenia powyżej 360s zostanie odjęty od sześciu (6) minut (360 s). Czas lotu będzie rejestrowany w pełnych
sekundach. Wynik czasu lotu zostanie obliczony poprzez przypisanie dwóch (2) punktów do każdej sekundy czasu lotu.

F3L.11.2 Punktacja lądowania

Premia za lądowanie zostanie przyznana w zależności od odległości od wyznaczonego miejsca lądowania, zgodnie z poniższą
tabelą:

Odległość od punktu do metrów	Punkty	Odległość od punktu do metrów	Punkty
0.2	100	5	80
0.4	99	6	75
0.6	98	7	70
0.8	97	8	65
1.0	96	9	60
1.2	95	10	55
1.4	94	11	50
1.6	93	12	45
1.8	92	13	40
2.0	91	14	35
3.0	90	15	30
4.0	85	ponad 15	0

Zawodnikowi zostanie przyznana zero punktów za lądowanie, jeżeli:

1. podczas lądowania nos modelu wbija się w ziemię, a ogon nie opiera się o podłoże ziemia (patrz F3L.10.d).
2. model traci części podczas lądowania.
3. model nie nadaje się do lotu po lądowaniu
4. model przekroczył czas startowy grupy.
5. zawodnik lub pomocnik dotyka modelu podczas lądowania
6. zawodnik lub pomocnik dotknie modelu przed zmierzeniem jego wartości przez oficjalnego sędziego punktowego dystans

Zero punktów za całą rundę (lot i lądowanie) przyznaje się, jeżeli:

1. model zatrzyma się poza granicą lądowania określoną przez organizatora, chyba że: zawodnik wypuszcza swój model do kolejnej próby
2. model przekroczył czas startowy grupy o ponad 30 sekund.

F3L.11.3 Wynik znormalizowany

Pilot z najwyższą punktacją lotu w każdej grupie lotów otrzyma 1000 punktów jako znormalizowany wynik. Pozostałe
znormalizowane wyniki w tej grupie będą proporcjonalne do punktacji lotu każdego uczestnika w stosunku do najwyższej punktacji tej grupy.

F3L.12 Klasyfikacja końcowa

Klasyfikacja końcowa konkursu została ustalona w następujący sposób:

1. dla zawodników, którzy zakwalifikowali się do fazy „Fly-off” (patrz F3L.4. a), według klasyfikacji po fazie pucharowej
2. dla pozostałych zawodników – według klasyfikacji po rundach kwalifikacyjnych.